Wednesday, June 23, 2021
Home Business Τζακ (Ιάκωβος) Γερονικόλας: Ένας Έλληνας της Αυστραλίας πίσω από το τουριστικό θαύμα...

Τζακ (Ιάκωβος) Γερονικόλας: Ένας Έλληνας της Αυστραλίας πίσω από το τουριστικό θαύμα της Ρόδου

Ο κ. Τζακ (Ιάκωβος) Γερονικόλας είναι ένας από τους θεμελιωτές του σύγχρονου τουριστικού προϊόντος για τη Δωδεκάνησο και φέρει στις πλάτες του περισσότερα από 60 χρόνια αδιάκοπης επιχειρηματικής πορείας. Σε αυτά τα χρόνια ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, υπηρέτησε την τουριστική βιομηχανία από πολλές θέσεις και εξακολουθεί να είναι παρών στο οικονομικό γίγνεσθαι του τόπου.
Πρόκειται για έναν επιχειρηματία που έζησε και εργάστηκε πολλά χρόνια στην Αυστραλία.

Πρόσφατα, η εφημερίδα «Δημοκρατική» της Ρόδου φιλοξένησε τον ομογενή επιχειρηματία.
Ο δημοσιογράφος Δαμιανός Αθανασίου, έγραψε μεταξύ άλλων:
Κάποιοι άνθρωποι στη Ρόδο, δεν χρειάζονται συστάσεις. Ο κ. Ιάκωβος Γερονικόλας είναι ένας από αυτούς. Επιχειρηματίας, ξενοδόχος, πολυπράγμων, επέλεξε τη Ρόδο για να ‘ρίξει άγκυρα’, και να δημιουργήσει.

Σήμερα μιλάει στη «Δημοκρατική» για την πορεία του, από την Αυστραλία προς τη Ρόδο, τις επιχειρηματικές επιλογές του και αναφέρεται στις δραστηριότητες που έχει αναπτύξει πέρα από τον Τουρισμό. Σημείο αιχμής στην πορεία του η προεδρία της ΔΑΝΕ, για την οποία εμφανίζεται ιδιαίτερα αποκαλυπτικός, ενώ μιλάει για το μέλλον του Τουρισμού στη Ρόδο και συμβουλεύει τους ξενοδόχους να ΜΗΝ πουλούν τα ξενοδοχεία τους και να τα κρατούν για το μέλλον της χώρας.
Κύριε Γερονικόλα, απ’ ό,τι γνωρίζουμε, ζήσατε στην Αυστραλία, απ’ όπου επιστρέψατε στη Ρόδο και ασχοληθήκατε αμέσως με τις τουριστικές επιχειρήσεις και ειδικότερα με τα ξενοδοχεία και τα τουριστικά γραφεία. Διηγηθείτε μας, πότε έγιναν όλα αυτά και κάτω από ποιες συνθήκες;

Όταν γύρισα στη Ρόδο, προτού ακόμα φύγω από την Αυστραλία οριστικά, είδα ότι η Ρόδος είχε τουριστικό μέλλον. Έβλεπα ότι το νησί ήταν ένα από τα πιο ωραία και οργανωμένα νησιά της χώρας. Είχε ωραίους δρόμους, είχε φωτισμό, είχε τα πάντα –τα οποία βέβαια, έφτιαξαν οι Ιταλοί και με πολύ ωραίες αρχιτεκτονικές κατασκευές όπως είναι το Μανδράκι, όπως είναι τα δύο λιμάνια μας. Είδα ότι θα μου άρεσε να μείνω στη Ρόδο και πηγαινοερχόμουν. Στην αρχή, γυρνώντας στην Ευρώπη είδα ότι υπήρχαν μεγάλοι τουριστικοί οργανισμοί που μπορούσαν να φέρουν κόσμο και στη Ρόδο. Ξεκίνησα με τους Σκανδιναβούς με το μεγάλο οργανισμό ‘Swiss’ με το ‘Atlas’ με το ‘Scandinavian Tourism’ και άνοιξα το πρώτο γραφείο, το ‘Interopa Tours’ με τον αείμνηστο Τζεδάκη και τον Γιώργο Παγκά. Τον φώναξα όταν ήμουν στην Σκανδιναβία, να βρούμε ξενοδοχεία, να φέρουμε κόσμο. Μετά, ξεκίνησα γραφείο στην Κρήτη με τον Φωστιέρη, στην Κω, στην Κύπρο, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στη Χαλκιδική. Πηγαίναμε πάρα πολύ καλά. Στον εισερχόμενο τουρισμό ήμασταν ίσως οι μεγαλύτεροι.
Αρχικώς, η οικογένειά σας ασχολήθηκε με την εμπορία υγρών καυσίμων. Πότε και γιατί τέθηκε τέρμα στη δραστηριότητα αυτή;

Ο πατέρας μου, ήταν αντιπρόσωπος της ΒΡ Ελλάδας για τα Δωδεκάνησα. Όταν ήρθα στη Ρόδο σκέφτηκα ότι χρειαζόντουσαν καινούργιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαιοειδών. Έκανα τη συμφωνία με την ‘EsssoPappas’ και στο Καναμάτ έκανα καινούργιες εγκαταστάσεις με αμερικανικές προδιαγραφές και με επίβλεψη Αμερικανού ειδικού, οι οποίες υπάρχουν ακόμη. Έγινα δε, συνεταίρος για τα Δωδεκάνησα και αντιπρόσωπος της ‘Essso Pappas’ και συνεταίρος στην εκμετάλλευση του πρατηρίου. Και αρχίσαμε να φτιάχνουμε πρατήριο. Μετά, είδα ότι δεν μου πήγαινε και τόσο πολύ αυτή η δουλειά. Έβλεπα ότι ο τουρισμός είναι το μέλλον αυτού του νησιού. Κι έτσι, με το μικρό ξενοδοχείο που είχαμε το ‘Royal’ κάνοντας και επέκταση, σκέφτηκα ότι έπρεπε να κάνουμε και κάτι πιο μεγάλο. Τότε πουλιόταν το ‘Eden Rock’ (ή μάλλον δεν πήγαινε καλά) και έκανα συμφωνία μαζί τους να πάρουμε το 52%. Σε αυτό έβαλα συνεταίρο τον αδελφό μου, ο οποίος δεν ήταν καν στη Ρόδο και τον Παλαιολόγο που ήταν δικηγόρος. Είχαμε πάρει από 17% ο καθένας. Σκέφτηκα όμως ότι θα ήταν καλό να βάλουμε κι έναν μεγάλο τουρ οπερέιτορ μαζί μας και αποφασίσαμε το 17% να το κάνουμε 13%. Έτσι πούλησα τις εγκαταστάσεις και την συμμετοχή μου στην εταιρεία ‘Essso Pappas’, παρ’ όλο που ήταν χρυσοφόρα η επιχείρηση αυτή διότι οι Αμερικανοί ήταν ευέλικτοι και είχε μέλλον. Αλλά έβλεπα ότι δεν μου πήγαινε τόσο αυτή η δουλειά.

Αρχικά είχατε το ξενοδοχείο Royal, μετά αγοράσατε το Eden Rock και μετά φτιάξατε το Olympic Palace. Είχατε πάντα μέσα σας το «μικρόβιο της δημιουργίας;»
Ναι, είναι αλήθεια αυτό γιατί και στην Αυστραλία δεν ασχολήθηκα μόνο με μια δουλειά αλλά με πολλές δουλειές και σε διαφορετικές πόλεις. Είχα πάει και στην Αφρική και στο Κονγκό, αλλά είδα ότι η Ρόδος είναι το μέρος που μου πήγαινε περισσότερο και ήθελα να ρίξω εδώ στη Ρόδο, άγκυρα.
Πολλοί ομολογούν ότι ανήκετε στην κατηγορία εκείνων που δημιούργησαν το λεγόμενο «θαύμα της Ρόδου». Τι λέγετε επ’ αυτού και ποιους άλλους θεωρείτε «δημιουργούς;»
Πιστεύω ότι ο Βασίλειος Καμπουράκης, ο Σάββας Βρούχος, ο Γιώργος Καραγιάννης, ο Βασίλης Μηναΐδης, ο Θεολογίτης (Γκραντ Οτέλ), ο Νίκος Καπετανάκης, ο Λευτέρης Σπάρταλης ήταν από τους πρώτους «δημιουργούς» που έθεσαν τις βάσεις για τον Τουρισμό και δημιούργησαν το τουριστικό θαύμα της Ρόδου.
Ασχοληθήκατε επίσης με τα τουριστικά γραφεία και ειδικότερα με το ‘Interopa’ και το ‘Traveland’ και μάλιστα με εξαιρετική επιτυχία. Πέστε μας, ποιες είναι οι αναμνήσεις σας από τη δραστηριότητα αυτή;
Πραγματικά δημιουργώντας το ‘Interopa’ και μετά το ‘Traveland’ –γιατί δεν μπορούσαμε να πάρουμε από τις ίδιες χώρες γραφεία κι έπρεπε να κάνουμε και δεύτερο γραφείο- ήμασταν πραγματικά στον εισερχόμενο τουρισμό, οι μεγαλύτεροι στη χώρα. Κάναμε γραφεία όπως είπα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, βάζοντας και συνεταίρους για να μπορούν να τα συντηρούν. Πηγαίναμε πάρα πολύ καλά. Εγώ, πήγαινα από χώρα σε χώρα και από αεροπλάνο και αεροπλάνο, φέρνοντας καινούργιους τουρ οπερέιτορς και καινούργιο τουρισμό. Το γραφείο της Κρήτης πήγαινε πάρα πολύ καλά-ήταν το μεγαλύτερο στην Κρήτη. Στο Ηράκλειο το κεντρικό, στα Χανιά, στον Άγιο Νικόλα.
Υπήρξατε επίσης μέλος του Δ.Σ. της ΔΑΝΕ και στην πορεία και πρόεδρός της. Μάλιστα, κληθήκατε να πληρώσετε τις αμαρτίες και τα λάθη των άλλων. Πέστε μας με ειλικρίνεια: θα μπορούσε να σωθεί η ΔΑΝΕ και κάτω από ποιους όρους και προϋποθέσεις;

Εγώ ήμουν ακόμη με το ένα πόδι στην Αυστραλία. Με πήραν οι δικοί μας από εδώ και με παρακάλεσαν να μπω στη ΔΑΝΕ. Εγώ, δεν ήθελα με τίποτα. Παρ’ όλο που και ο Σολούνιας και ο Καραγιάννης μου το είχαν ζητήσει είπα ότι δεν ήθελα ανάμειξη. Με πίεσαν, όταν άλλαζαν τα προεδρεία για να σωθεί η ΔΑΝΕ, με παρακάλεσαν και δέχτηκα. Ήρθα στη Ρόδο το 1998, έγινε η γενική συνέλευση της ΔΑΝΕ. Εκεί με πίεσαν να αναλάβω. Έβαλα τους όρους μου, και είπα ότι αφού είχαμε πρώτα συζητήσει με τον αείμνηστο Σήφη Βαρδινογιάννη που ήταν πρόεδρος της ΑΝΕΚ και δέχτηκα να αναλάβω. Κάναμε τη γ.σ. στην οποία, πίεσα από την πλευρά μου, το κεφάλαιο της αύξησης να ήταν πολύ μεγάλο. Εγώ ζήτησα 50 δισ., δρχ αλλά φτάσαμε στα 15 δισ. δρχ.
Όταν ανέλαβα πια τη ΔΑΝΕ ως πρόεδρος, η εταιρεία είχε ένα μικρό πλοίο το ‘Λέρος’ το οποίο δούλευε καλά. Όλα τα άλλα το ‘Πάτμος’, το ‘Ρόδος’ και το ‘Ιαλυσός’ είχαν προβλήματα. Πήγαμε στα ναυπηγεία του Λελάκη, ρυμουλκήσαμε το ‘Πάτμος’ στον Πειραιά, είδαμε τα προβλήματα, ψάξαμε να βρούμε μηχανήματα. Βρήκαμε, το φτιάξαμε και το φέραμε. Εν τω μεταξύ κάηκε το ‘Λέρος’ κι έπρεπε να φτιάξουμε τα άλλα δύο. Κι έτσι έγινε. Η ΔΑΝΕ πήγαινε πάρα πολύ καλά. Εγώ ήμουν πρόεδρος από τον Αύγουστο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2000. Μετά μπήκε πρόεδρος ο Γεράσιμος Καλογηράτος, με ανακήρυξαν επίτιμο πρόεδρο κι έφυγα.

Αν δεν μας απατά η μνήμη μας, υπήρξατε και μέλος του Δ.Σ. της ΠΑΕ Ρόδος, υπό την προεδρία του αείμνηστου Λαμπάδη, που πέτυχε τον άθλο, να ανεβάσει τη Ρόδο στην Α’ Κατηγορία. Τι θυμάστε από την ιστορική εκείνη εποχή;
Ο αείμνηστος ο Λαμπάδης και με τους άλλους φίλους, όπως ο αρχιτέκτονας Γιώργος Χατζηκωνσταντίνου, ο Μιχάλης Κόκκινος, ο Βασίλης Αθανασίου, μου ζήτησαν να αναλάβω πρόεδρος. Κι έτσι έκανα. Ο Λαμπάδης ήταν υπεύθυνος στο αθλητικό, στους παίκτες. Πηγαίναμε αρκετά καλά ξεκινήσαμε από την Γ’ Κατηγορία και την ανεβάσαμε στην Α’ Κατηγορία. Οι παίκτες ήταν όλα νέα παιδιά. Είχαμε φέρει κι έναν προπονητή από την Αγγλία, αλλά δυστυχώς, ήθελαν να τον διώξουν. Εγώ τότε, ήμουν στο Ισραήλ και προσπαθούσα να πείσω κάποια γραφεία να φέρουν κόσμο στη Ρόδο. Με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι ήθελαν να τον διώξουν. Εγώ τους είπα ότι αν φύγει ο προπονητής, φεύγω κι εγώ. Κι έτσι έγινε.
Κι εδώ στη Ρόδο δεν ήρθε μεγάλη ελληνική ομάδα που να μην ηττηθεί. Ήταν το καμάρι της Ελλάδας. Όλοι οι Δωδεκανήσιοι, όπου έπαιζε η Ρόδος, έτρεχαν να την στηρίξουν, να παρακολουθήσουν τους αγώνες της.
*Πηγή: «Δημοκρατική».

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -

Most Popular

Άκης Πετρετζίκης: Σουβλάκια με ντομάτα-μοτσαρέλα

Ένα πανεύκολο σνακ που θα σε κάνει να γλείφεις τα δάχτυλά σου! Αν δεν θέλεις να φας κανονικό μεσημεριανό φαγητό, αν τις τελευταίες μέρες προσπαθείς...

Η Καστοριά αναβαθμίζεται και ετοιμάζεται για περισσότερους τουρίστες

Η Καστοριά αλλάζει πρόσωπο και διεκδικεί δυναμικά να αναβαθμίσει τη θέση της στην τουριστική αγορά. Στα σχέδια του δημάρχου Γιάννη Κορεντσίδη, όμως, περιλαμβάνονται κι άλλες ουσιαστικές αλλαγές...

Και το “ευχαριστώ” έχει τον τρόπο του

Πώς να συντάξουμ ένα σωστό thank you note.

Η «όμορφη Αθήνα» από το διάστημα: Η ξεχωριστή φωτογραφία που τράβηξε η NASA

Μια φωτογραφία της Αθήνας και των γύρω περιοχών, από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, έδωσε στη δημοσιότητα ο Σέιν Κίμπροου της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA). Ο βετεράνος...

Recent Comments